Дар қатори чеҳраҳои маъруфи фарҳангӣ дар ин долон акси Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон Сайрам Исоева низ ҷой гирифтааст. Ҷой додани акси ин ҳунарманди маъруф дар чунин фазои фарҳангӣ пеш аз ҳама нишонаи эҳтиром ба шахсияти эҷодкор ва арҷгузорӣ ба хизматҳои ӯ дар рушди театр ва кинои тоҷик мебошад. Зеро фаъолияти Сайрам Исоева дар тӯли даҳсолаҳо бо саҳна, кино, коргардонӣ ва тарбияи муҳити фарҳангии Хуҷанд пайванди ногусастанӣ доштааст.
Сайрам Исоева 24 ноябри соли 1942 дар шаҳри Душанбе ба дунё омадааст. Ӯ соли 1964 Донишкадаи театрию бадеии Тошканд ба номи А.Островскийро хатм намуда, баъди хатми таҳсил фаъолияти касбии худро дар Театри мусиқию драмавии ба номи А.С. Пушкини шаҳри Ленинобод оғоз кардааст. Баъдтар ин театр ба Театри мусиқӣ-мазҳакавии ба номи Камоли Хуҷандӣ гузошта шуд.
Ҳамин тавр, тақдири эҷодии Сайрам Исоева бо саҳнаи театри Хуҷанд сахт пайваст гардид. Ӯ дар саҳнаи театр образҳои гуногунро офарида, бо маҳорати баланди актёрӣ тавонист ҷаҳони ботинии қаҳрамонони асарҳоро ба тамошобин расонад. Дар байни нақшҳои саҳнавии ӯ образҳои Робия дар «Суруди нотамом», Аза дар «Лулидухтар Аза», Шаьло дар «Шаьло», ва дигар нақшҳо зикр шудаанд.
Фаъолияти Сайрам Исоева танҳо бо саҳнаи театр маҳдуд нашудааст. Ӯ аз соли 1962 дар кино низ ҳунарнамоӣ кардааст. Дар филмҳои тоҷикӣ ва ӯзбекӣ нақшҳои гуногунро иҷро намуда, тавассути офаридани образҳои хотирмон шуҳрати бештар пайдо кардааст. Саҳми ӯ дар рушди санъати кинои тоҷик махсусан дар он зоҳир мегардад, ки ҳар як образи офаридаи ҳунарманд бо эҳсоси баланд, табиати миллӣ ва маҳорати саҳнавӣ ба тамошобин пешниҳод шудааст.
Яке аз образҳои барҷастаи фаъолияти ҳунарии Сайрам Исоева симои Гурдофарид дар филми «Рустам ва Суҳроб» мебошад. Ин нақш барои ҳунарпеша аҳамияти хос пайдо карда, номи ӯро миёни дӯстдорони кинои тоҷик бештар маъруф гардонид. Тасвири Гурдофарид дар иҷрои Сайрам Исоева ҳамчун яке аз образҳои хотирмони фаъолияти эҷодии ӯ дар таърихи кинои тоҷик боқӣ мондааст.
Сайрам Исоева дар фаъолияти эҷодии худ на танҳо ҳамчун ҳунарпеша, балки ҳамчун коргардон низ саҳми назаррас гузоштааст. Дар манбаъҳои фарҳангӣ аз саҳми ӯ дар таҳияи як қатор намоишномаҳо, аз ҷумла «Шӯриши арӯсон», «Фармонабибӣ ранҷид», «Духтари падар», «Панҷ зани Афандӣ», «Имтиҳон» ва дигар асарҳои саҳнавӣ ёд мешавад. Ин ҷанбаи фаъолияти ӯ нишон медиҳад, ки ҳунарпеша ба рушди театр на танҳо тавассути иҷрои нақш, балки тавассути кори коргардонӣ низ саҳм гузоштааст.
Хизматҳои Сайрам Исоева дар рушди фарҳанги миллӣ бо унвонҳои давлатӣ низ қадрдонӣ шудаанд. Соли 1971 ба ӯ унвони Ҳунарпешаи шоистаи ҶШС Тоҷикистон ва соли 1986 унвони Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон дода шудааст. Ин унвонҳо эътирофи фаъолияти чандинсолаи эҷодии ӯ дар соҳаи театр ва кино ба шумор мераванд.
Қалъаи таърихии Хуҷанд, ки худ ҳамчун ёдгории бостонии шаҳр пайванди гузашта ва имрӯзро дар худ таҷассум мекунад, барои муаррифии чунин шахсиятҳо муҳити хос фароҳам меорад. Дар ин фазо таърихи шаҳр, фарҳанги миллӣ ва ҳаёти шахсиятҳои барҷастаи кишвар бо ҳам омезиш меёбанд. Акси Сайрам Исоева дар байни дигар чеҳраҳои маъруфи фарҳангӣ гӯё қиссаи як умри пур аз ҷустуҷӯ, заҳмат ва эҷодро нақл мекунад.
Ҳунарманди ҳақиқӣ танҳо бо нақшҳои офаридааш дар саҳна ва экран зинда намемонад. Ӯ дар хотираи тамошобин, дар таърихи театр, дар фарҳанги шаҳр ва дар қалби наслҳои баъдӣ ҷой мегирад. Сайрам Исоева низ бо фаъолияти чандинсолаи худ чунин мероси маънавиро ба вуҷуд овардааст. Образҳои саҳнавӣ ва киноии ӯ, фаъолияти коргардонӣ ва саҳми ӯ дар рушди театри Хуҷанд қисми муҳими роҳи эҷодии ин ҳунарманди маъруф ба шумор мераванд.
Дар ниҳоят метавон гуфт, ки роҳи эҷодии Сайрам Исоева намунаи садоқат ба касб, муҳаббат ба саҳна ва хизмати содиқона ба фарҳанг мебошад. Вай бо нақшҳои худ дар театр ва кино, бо фаъолияти коргардонӣ ва бо иштироки фаъол дар ҳаёти фарҳангии Хуҷанд номи худро дар таърихи санъати тоҷик сабт кардааст. Имрӯз симои ӯ дар долони «Ҳунармандони машҳур»-и Қалъаи таърихии Хуҷанд ҳамчун рамзи як давраи муҳими рушди театру кинои тоҷик ба назар мерасад.
Ҳунар бо гузашти замон фаромӯш намешавад, дар осори хунарманд човидон мемонад. Сайрам Исоева бо истеъдод ва нақшҳои хотирмонаш дар таърихи санъати тоҷик ҷойгоҳи хоса дошта, ҳунараш ҳамеша дар қалби мардум зинда хоҳад монд.
