Қарси мехӣ аз ҷумлаи ороишоти анъанавии хона ба ҳисоб рафта, онро дар мехҳои девори хона меовехтанд. Ин ашё на танҳо барои зебу зинат додани дохили хона хизмат мекард, балки маҳорати баланди занони тоҷикро дар кашидадӯзӣ ва ороиши матоъ инъикос менамояд.

Дар рӯйи қарси мехӣ нақшу нигорҳои зебои анъанавӣ, аз ҷумла гулҳо ва нақшҳои ороишӣ, бо риштаҳои рангоранг дӯхта шудаанд. Истифодаи чунин нақшҳо ба ороиши хона ҳусни хос мебахшид. Рангҳои гуногун ва тарзи ҷойгиршавии нақшҳо завқи баланди ҳунармандро нишон медиҳанд.

Кашидадӯзӣ дар фарҳанги тоҷикӣ яке аз ҳунарҳои қадимаи мардумӣ ба шумор меравад. Занони ҳунарманд бо истифода аз матоъ, ришта ва сӯзан ашёи гуногуни рӯзгорро оро медоданд. Ҳар як нақш ва тарҳи дӯхташуда маҳорати дастӣ, сабру тоқат ва завқи зебоипарастии офарандаи онро инъикос мекард.

Қарси мехӣ ҳамчун ҷузъи ороиши дохили хона нишон медиҳад, ки гузаштагони мо ҳатто дар ашёи рӯзмарра ба зебоӣ ва ҳусни муҳити зиндагӣ аҳамияти махсус медоданд. Чунин ашё имрӯз барои омӯзиши таърихи рӯзгор, ҳунарҳои мардумӣ ва фарҳанги анъанавии тоҷикон аҳамияти калон доранд.

Нигоҳдории қарси мехӣ дар Хона-музейи Камоли Хуҷандӣ барои насли имрӯз имконият медиҳад, ки бо намунаҳои ҳунари дастии гузаштагон шинос шуда, арзиши фарҳангии онҳоро дарк намоянд. Ин ашё танҳо як ороиши деворӣ нест, балки мероси ҳунарии гузашта ва бозгӯкунандаи завқу маҳорати бонувони ҳунарманди тоҷик мебошад.

Хона-музейи Камоли Хуҷандӣ бо нигоҳдории чунин ашё барои ҳифз ва муаррифии мероси фарҳангии Хуҷанд ва ҳунарҳои мардумӣ саҳми арзанда мегузорад.